در ایران در میان دو عامل سیاسی و اقتصادی عامل سیاسی موثرتر از عامل اقتصادی بوده است دراین

جامعه معمولا قدرت ثروت آورده است و نه بر عکس .

در جامعه ایران آرایش طبقاتی بنا به دلایل گوناگونی به طور شفاف شکل نگرفته است .

در این جامعه حتی در میان اشراف ثبات و استمرار وجود نداشته .

در ایران بنا به دلایلی قدرت همواره میل به مطلق شدن داشته . و هیچگاه مسایل اقتصادیی به طور جدی

مورد بررسی قرار نگرفته

دولت به اصطلاح جمهوری اسلامی رهبری دارد که می گوید اقتصاد

مال خر است ولی در جایی دیگر یکی از 

شاهان پهلوی می گوید اگرپولی اضافه

بیاید دیگر آن را آتش نخواهیم زد این عبارت مانند گزارش کارشناسی در گوش زنگ می زند .

در اوایل جمهوری اسلامی در پی تبعیت از تز جهش بزرگ توسعه اقتصاد صرفآ در رشد هرچه سریع تر

درآمد و اشتغال خلاصه شده بود . بدون این که مفهوم توسعه که روند است

متحول و بنیادی و مرتبط با تمام زمینه های اجتماعی و فرهنگی و

سیاسی بخوبی مورد توجه و درک قرار گیرد 

 آنچه از گذشته برای ما باقیمانده تحرک کاذب و وابسته به منابع نفتی بود

که به خودی خود هرگز نمی تواتست در راه توسعه و تکامل اقتصاد ی اجتماعی موثر گام بردارد .

امروزه در ایران نرخ زمین و منزل روز به روز بالا رفته

 تقریبآ نصف مردم در زیر خط فقر به سر می برند و حالا هم این جیره بندی بنزین . 

این ها متوجه نیستند که باید ابتدا تورم را کاهش داد و برای کاهش آن باید

نقدینگی را کاهش داد این را هر کودکی که کمی اقتصاد بداند متوجه می شود

پس وای بر ما که ساکت نشسته ایم . این حکومت ظلم باید خیلی زودتر سرنگون

می شد ولی مردم ایران تا کاملا بدبخت نشوند بیدار نمی شوند

انقلاب باید از درون ملت باشد باید خودمان به فکر خود باشیم که کسی به فکر ما نیست .